I nie ma w nikim innym zbawienia... »

Nasza Czytelnia
» Kazania, które warto poczytać

O niesieniu Krzyża...

Michał Hydzik
pastor zboru "Filadelfia" w Bielsku-Białej

Jeśli kto chce pójść za mną, niechaj się zaprze samego siebie i bierze krzyż swój na siebie codziennie, i naśladuje mnie." Łk. 9,23

Pan Jezus wielokrotnie w sposób bezpośredni lub pośredni, zalecał swoim naśladowcom niesienie krzyża (Łk. 9,23; 14,27; Mt. 11,29). Tymczasem, o współczesnym chrześcijaństwie, mówi się często, że jest chrześcijaństwem bez krzyża.

Stwierdzenie to, może niektórych bulwersować, albowiem na brak krzyży, a zwłaszcza w naszym kraju narzekać nie możemy. Spotykamy je przecież niemal na każdym miejscu. Czasem ma się wrażenie, że są nawet tam, gdzie być nie powinny, gdzie nie przystoi, aby były. Bo czy godzi się, aby wisiał on w sali w której posłowie od czasu do czasu wszczynają gorszące incydenty, albo obrzucają się oskarżeniami i pomówieniami, nie mając najmniejszego respektu dla jego powagi ? Wiszą w urzędach i w biurach w których urzędnicy bez najmniejszych skrupułów łamią prawo, biorą łapówki i stosują płatną protekcję, nie bacząc na hańbę jaką przysparzają swoimi czynami wiszącemu na ścianie krzyżowi. Czasem, poprzez unoszące opary alkoholowe i dym papierosów, można go dojrzeć w remizach strażackich, oraz salach dyskotekowych. Nie mam pojęcia jaki jest sens, aż takiego nadużywania tego symbolu chrześcijaństwa, symbolu cierpień Chrystusa. Ale w związku z powszechnością jego występowania, czy uprawnione jest mówienie o chrześcijaństwie bez krzyża ? Fakty zdają się przecież dowodzić zupełnie czegoś innego. Ale czy Pan Jezus zalecając swoim naśladowcom niesienie krzyża, tego rodzaju praktyki miał na myśli ? Z całą pewnością nie!

Jeszcze inni sugerują, że niesienie krzyża to godzenie się z chorobami i cierpieniami. I w związku z tym, zaleca się chorym cierpliwe niesienie krzyża. Ale czy w tej postawie wszystko jest konsekwentne i biblijne ? Bo jeśli choroba jest krzyżem, który Jezus nakazał nieść to dlaczego idziemy do lekarza, szpitala, dlaczego bierzemy lekarstwa, aby uwolnić się od błogosławieństwa krzyża ? Dalej, dlaczego Ten, który nakazał niesienie go, sam nigdy go nie niósł, a przy każdej okazji uzdrawiał chorych i usuwał cierpienia ? (Łk. 4,40-41). Jednego dnia zapytany przez trędowatego, czy zechce go uzdrowić, odpowiedział bez wahania "tak". Czyżby postępował obłudnie, co innego mówił, a co innego czynił ? Nie godzi się Bożego Syna posądzać o dwulicowość. To co mówił, to czynił. Jego słowa nie mijały się z praktyką. Także i Jego uczniowie, do których kierował zalecenie niesienia krzyża, wzorując się na Nim, uzdrawiali chorych i wypędzali biesy. Czy byli niesubordynowani ? W żadnym wypadku ! A zatem wynika z tego, że i choroba i cierpienia nie są tym zalecanym przez Jezusa krzyżem. Co więc było krzyżem, który niósł On sam i Jego uczniowie i który my jesteśmy zobligowani wziąć na swoje ramiona i żyć w jego cieniu?

Krzyż, który Pan Jezus niósł przez całe swoje życie i który dźwigali i dźwigają Jego naśladowcy to cierpienie serca, a nie ciała, to wzgarda i odrzucenie ze strony ludzi i to niekiedy najbliższych: matki, ojca, braci i sióstr, sąsiadów i znajomych. Odrzucenie ze względu na wybór drogi uświęcenia, czystości życia, naśladowania Chrystusa i świadczenia o Nim. Żyjący w ciemności i nienawidzący światłości będą z tego wyboru szydzić i kpić, oskarżać i prześladować. A dzieje się tak dlatego, ponieważ ciemność nie znosi światłości (J. 3,19-20). Krzyż jest udziałem tych wszystkich, którzy chcą żyć pobożnie i sprawiedliwie, nie akceptując wzorców tego świata. Ich poglądy będą uważane za archaiczne, ich wiara, za fundamentalną i sekciarską.

Niektórzy i to nawet ewangeliczni wierzący chrześcijanie, bojąc się krzyża i dla przysłowiowego "świętego spokoju" by nie wzniecać przeciwko sobie opozycji, unikają ujawniania się, nie głoszą Chrystusa, gaszą swoje światła. W ten sposób świadomie lub nie, powiększają szeregi chrześcijan bez krzyża. Do takich to właśnie, Pan Jezus skierował słowo przestrogi: "Kto nie bierze krzyża swego, a idzie za mną, nie jest mnie godzien" (Mt. 10,38).

Michał Hydzik
pastor zboru "Filadelfia" w Bielsku-Białej

Content Management Powered by CuteNews

Osobiste "Ojcze nasz"

Czy możemy powiedzieć:
Ojcze - Skoro nie jesteśmy na nowo narodzeni przez Jezusa Chrystusa i nie otrzymaliśmy nowego życia?

Czy możemy powiedzieć:
Nasz - Skoro nie przyjmujemy innych do tej społeczności z Bogiem?

Czy możemy powiedzieć:
Jesteś w Niebie...

więcej... »

Polecamy:

W szkole Chrystusa

Mirosław Kulec

W 1991 roku Bóg powołał mnie i moją żonę do służby w byłym Związku Radzieckim. W naszym życiu nagle wszystko się zmieniło: z pracującego spokojnie listonosza zmieniłem się w marzyciela, widziałem już wielkie działanie Boże i tłumy nawróconych ludzi. Był to dla nas czas modlitwy i przygotowań. Pamiętam jak wstawałem rano, by uczyć się czytać Biblię w języku rosyjskim, w szkole nie nauczyłem się go nawet w stopniu podstawowym. Pewnego dnia dowiedziałem się o powstałej w Moskwie szkole dla misjonarzy i pastorów. Wiedzieliśmy, że to jest szansa. Spragnieni misyjnych przygód i oglądania Bożego działania, z mglistymi planami na przyszłość zwolniliśmy się z pracy, by żyć z wiary i nareszcie stać się misjonarzami.

więcej... »

Jak ocalić rodzinę od zniszczenia

Dawid Wilkerson

"Bądźcie trzeźwi, czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, chodzi wokoło jak lew ryczący, szukając kogo by pochłonąć" [I Piotra 5:8]. Biblia mówi wyraźnie, że w obecnych, ostatecznych czasach, Kościół Jezusa Chrystusa doświadcza wielkiego gniewu diabła. On wie, że ma niewiele czasu i dlatego za wszelką cenę chce pochłonąć jak najwięcej dzieci Bożych. "Biada ziemi i morzu, gdyż zstąpił do was diabeł pałający wielkim gniewem, bo wie, iż czasu ma niewiele" [Obj. 12:12]. W którą stronę jest skierowany diabelski gniew? W stronę rodzin na całym świecie, zarówno zbawionych jak i nie zbawionych. Szatan krąży jak lew ryczący, napadając na domy, niszcząc małżeństwa, oddzielając dzieci od rodziców i nastawiając najbliższych przeciwko sobie. Jego cel jest oczywisty: doprowadzić do całkowitego rozpadu tak wielu domów, jak to będzie możliwe.

więcej... »

Jaką mocą to czynisz?

Jerzy Ogonowski

A gdy On przyszedł do świątyni, przystąpili do niego, gdy nauczał, arcykapłani i starsi ludu, mówiąc: Jaką mocą to czynisz i kto ci dał tę moc? A Jezus, odpowiadając, rzekł im: Zapytam i Ja was o jedną rzecz; jeśli mi na nią odpowiecie, i Ja wam powiem, jaką mocą to czynię: Skąd był chrzest Jana? Z nieba czy z ludzi? A oni rozważali to sami w sobie, mówiąc: Jeśli powiemy, że z nieba, rzeknie nam: Czemu więc nie uwierzyliście mu? Jeśli zaś powiemy: Z ludzi, boimy się ludu, albowiem wszyscy mają Jana za proroka.I odpowiadając Jezusowi, rzekli: Nie wiemy. Rzekł i On do nich; To i Ja wam nie powiem, jaką mocą to czynię. (Mat. 21:23-27)

więcej... »

© 2004 Zbór Kościoła Zielonoświątkowego w Ostrołęce